ถึงฤดูกาลอบรมแล้ว...เย้

กระดี๊กระด๊ามาตั้งแต่ต้นเดือน ว่าเดือนนี้อู้งานไปอบรมได้ตั้งอาทิตย์กว่าๆ
ถึงสงกรานต์จะไม่ค่อยได้หยุด แต่ก็อยู่เวรชิล ชิล
แต่ยิ่งใกล้อบรมยิ่งเหงื่อตก....
จากทั้งความร้อน
และรายจ่ายทั้งหลายที่โถมเข้ามา ทั้งบัตรเครดิต ทั้งค่าประกันชีวิต และคุณนายสุนีย์จะไปเที่ยวเมืองนอกซะอีก
พอได้ไปจริงๆ เลยเรื่อยเฉื่อยกว่าที่คิด ขาไปมีรถคณะรับจากโลตัสนครชัยศรีแล้ว (รอตั้งครึ่งชม.)
ส่วนขากลับหลอกให้จุ๋ยมาส่งได้ แลกกลับยอมไปยืนให้อวดคอนโดใหม่ 1 ชม.
ทีแรกไปถึงนึกว่าจะโดนใช้งานสุดๆ ที่ไหนได้มีคนทำงานเต็มไปหมด เลยได้แต่ติด poster แล้วก็เข้าไปนั่งฟัง ทำตัวเป็นผู้เข้าร่วมประชุม
จนเบื่อๆ เดินออกมานอกห้องบ้าง เลยได้งานเป็นคนรับจองหนังสือ ที่บรรดา อ. นำมาจำหน่ายกัน
แล้วก็คุยโน่นนี่กับพวกอาจารย์ พี่ๆ น้องๆ ...เฮฮา
ตอนกลางวันก็กินฟรี มั่วนั่งโต๊ะ VIP อีกต่างหาก
บ่ายก็รอเวลานัดพี่ยี้กับจุ๋ยออกไปกินข้าวเย็นกัน
ทีแรกว่าจะไปช้อปปิ้ง platinum กะ พันธุ์ทิพย์ ที่ไหนได้พี่ยี้ไปกับพวกซะก่อนแล้ว แถมฝนทำท่าจะตก เลยนั่งรอพี่ยี้อยู่ในห้อง
พอพี่ยี้มาถึง ก็หมดเนื้อหมดตัวไปกับค่าประกัน
กว่าจุ๋ยจะเลิกงานมาได้ และกว่าจะตกลงกันได้ว่าจะกินกันที่ไหนดี ก็ปาเข้าไปเกือบ 6 โมง ฝนก็ตกหนัก
สรุปว่าจุ๋ยเห็นว่าเพื่อนบ้านนอกมาทั้งทีเลยพาไปสยามพารากอน กินข้าวร้านไฮโซ
เดิน - นั่ง ย่อยอาหาร ดูชาวบ้านเค้าเดินจับมือกันเป็นคู่ (ชาย-ชาย)

* ดูเขาเดินจับมือกัน ผ่านไปทีละคู่ดูแล้วรู้สึกเดียวดาย ทำเป็นยิ้มเดินสวนไป
ดูฉันสิไม่ดีเลย ไม่มีคนมาสนใจเงียบจนได้ยิน เสียงหัวใจตัวเองร่ำร้อง
** อยากมี SOMEONE SOMEONE กุมมือฉันเวลาไปไหน
SOMEONE SOMEONE สักคนให้ฉันจับมือไว้
ให้ทุกก้าวที่เดินไม่สับสน ให้ถนนที่ดูกว้างไกลแคบลงมา แคบลงมากกว่านี้

แล้วก็ไปกินไอติมกันต่อ
เดิมที่ว่าจะพาบ้านนอกไปดูคาบาเร่ต์ที่โรงแรมเอเชีย (ที่นอนอยู่นั่นแหละ)
ก็อดเรย....โฮ
อุตส่าห์ไปคุยไว้ซะเยอะดั้ว
วันกลับนึกว่างานจะเบาแล้ว แต่พอบอกจะกลับ (ตอนเบรคบ่าย) เท่านั้นแหละ
โดนใช้นู่นนี่สารพัด....อดช้อปอีกแล้วตู
ทำไปหน้าหงิกไป (หัวก็หงิก..แต่กำลังจะไปยืด)
ยิ่งตอนใกล้ 4 โมงเย็น ต้องแจกเสื้อ ถึงกับต้องแปลงร่างเป็นแม่ค้าตลาดนัด "เร่เข้ามาๆ เบอร์ L ทางนี้จ้า....ตัวสุดท้ายแล้วจ้า ใครเร็วใครได้"
เสร็จแล้วก็ชิ่งกลับอย่างรวดเร็ว ..กลัวใช้ต่อ
แต่ก็ต้องไปนั่งรอ PM เลิกงานอยู่ดี หลังจากเป็นบ้านนอกชมคอนโดเสร็จก็ได้ฤกษ์กลับบ้าน
มาถึงบ้านหมา 2 ตัวจำไม่ได้อีก..เห่ากันซะยกใหญ่........เฮ้อ
รอเวลาไปอบรมเชียงใหม่ต่อ อาทิตย์หน้า ^_^

เฮอาเลี้ยงส่ง 2 แพทย์

เมื่อคืนวาน พวกเราพากันไปเลี้ยงส่ง "หมอกู้" พญ.เสาวลักษณ์ ที่จะย้ายหนีไป รพ. บางปลาม้า สุพรรณฯ


กับ "หมอพันธุ์" ทพ.สิทธิพันธุ์ ที่จะไปเรียนต่อ ถึง ม.เชียงใหม่


ไอเดียเจ้าโอมตัวแสบอีกเช่นเคย ที่จะหาเรื่องไปกิน ไปร้อง กันข้างนอก


พอเห็นว่าทาง รพ. จะเลี้ยงส่ง หมอ หมอ กันวันที่ 24 เม.ย. ที่เราไปอบรม ก็เลยถือโอกาสชวนออกไปเลี้ยงกันก่อน


พวกเราเลือกร้านโกเท้ ที่มีทั้งอาหารและห้องคาราโอเกะ

อาหารอร่อยอย่างที่มีคนแนะนำ

แต่คาราโอเกะเป็นแบบคอมพิวเตอร์ เลยไม่ค่อยถูกใจเหมือนกับแบบที่มี music vdo ด้วย

อย่างไรก็ตาม พวกเราก็สนุกเฮฮา กันอย่างในรูปนี่แหละ

ขนาดอยู่ในห้องคาราโอเกะยังไม่วายบ้ากล้อง

หมอปุ้มมาช้ากว่าเพื่อน แต่ไม่ยอมวางไมค์เลย

ฉันรัก "เขา"

"เขา" ทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่าบางครั้งการเฝ้ามองอยู่ไกลๆ ในระยะห่างที่เหมาะสม และในช่วงเวลาที่ลงตัว กลับงดงามยิ่งกว่าการขยับเข้าไปอยู่ใกล้

ขณะที่บาง "เขา" ก็ต้องก้าวเข้าไปให้ใกล้กว่าแค่เห็น เพราะคุณค่าที่แท้นั้นจะรับรู้ได้ก็ต่อเมื่อผ่านกาลเวลาและเรื่องราวมาด้วยกัน

แต่ไม่ว่าจะต้องมองจากมุมไกล หรือได้เข้าไปใกล้ชิด

ถึงอย่างไร ฉันก็ยังรัก "เขา"

***คัดลอกจาก ปิยะฤทัย ปิโยพีระพงศ์ นิตยสาร anywhere Nov. 2006***

เพราะคุณนายสุนีย์ที่รักถึงกับตัดพ้อ หลังจากไปตรวจสายตาที่ รพ.วัดไร่ขิงมา ว่าเนี่ยประสาทตาแม่ใช้งานได้อีกแค่ 20% (แต่ปากแม่ใช้หนูได้ 300% เรยอ่ะ) พาแม่ไปทำ passport มาก็แล้ว ไม่คิดจะพาแม่ไปเที่ยวก่อนตาจะบอดบ้างเชียวเหรอ?

อ้ะ ตามประสาลูกกตัญญู ก็เลยอุตส่าห์หาที่เที่ยวให้ ทีแรกจะไปเมืองจีนกัน แต่ก็มีคนทักว่าเดินไกล ห้องน้ำห้องท่าลำบาก แถมปีนี้มีกีฬาโอลิมปิก คนมากๆๆๆ

คุณนายเลยจะเปลี่ยนไปสิงคโปร์แทน ...ใกล้ๆ

ก็หาทัวร์ และสมาชิกที่จะไปด้วยจนจะเสร็จเรียบร้อย

แต่พอคุณนายเขาโทรไปคุยอวดน้องสาวเขา (น้าเราเอง) โดนบอกให้ฟังว่าสิงคโปร์จะมีอาไร้

คุณนายเลยเกิดเปลี่ยนใจซะงั้น ร้องจะไปจีนอย่างเก่า

เวรแท้ๆ...เกิดมาเป็นลูก (คนเดียว) เนี่ย ต้องสรรหาทัวร์จีน ที่ไปไม่นาน มีช้อปปิ้ง และไม่เดินขึ้นที่สูง ให้คุณนายเขาใหม่

ครั้นโทรไปปรึกษาผู้จัดการทริปแผนกต่างประเทศ ก็โดนด่าเรื่องภาษาไม่แข็งแรงมาซะอีก (ตรูต้องการข้อมูลนะเฟ้ย) ...เจ็บใจ เจ็บใจ๊

สรุปว่าก็ต้องมาหาเอาเองอย่างเก่า ได้คร่าวๆ เป็นทัวร์เซี่ยงไฮ้-หังโจว-ซูโจว-โจวจวง

แต่ถ้าไปเจออากาศหนาว หรือต้องเดินขึ้นเขา (นิดหน่อย) ก็อย่าว่ากันเรยนะแม่

ก็หนูรัก"เขา" นี่ .....ฮี่ฮี่ฮี่

ไว้คราวหน้าจะพาไปดำน้ำ (คุณนายว่ายน้ำไม่เป็นซะด้วย) เพราะยังไง นู๋ก็ยังรัก"ทะเล" มากฝ่า "เขา" อยู่ดีอ่ะแหล่ะ

มีเพื่อนเป็นนักเขียนแว้ว...

เมื่อวันเสาร์ 29 มี.ค. ที่ผ่านมา ไปงานสัปดาห์หนังสือ ที่ศูนย์ฯสิริกิตติ์ กับอ๋อย

แบกหนังสือกันคนละ 5 - 6 โล พร้อมๆ กับเดินเบียดกับชาวบ้านไปตามบูธในงาน


ท่าทางอ๋อยจะเสริมสปริงไว้ในลำตัวด้วย


เพราะเห็นคนที่เดินเข้ามาชน กระเด้งออกไปกันเป็นแถว 555


ซื้อกันเกือบเสร็จพวกเราก็ยังอุตส่าห์ไปเช็คเรตติ้งให้หนังสือ


"เบิ่งลาว ซินจ่าวเวียตนาม"


ของคุณพี่โย่ง วีรศักดิ์ เทียนธนะวัฒน์


ที่วางแผงเป็นวันแรก


อ๋อยอุตส่าห์ทิ้งงาน พริตตี้ 10 ล้อ ฮีโน่ ที่ไบเทคบางนา


มาเป็นพรีเซนเตอร์ให้หนังสือ

ก็หวังว่ามีรูปนี้แล้วคงจะขายดีเป็นเทน้ำทิ้งนะ

โว้ย วีนแตก

ร้อนๆ อย่างนี้ ขนาดทำงานในห้องแอร์ยังไม่วายปรอทแตก

เมื่อวันจันทร์ไปทำงาน คนไข้ก็ตู้มๆ เหมือนเคย

ก้นยังไม่ทันร้อน...ง่ะ ทำไม order มันเป็นพะนี้เล่า

พอถามไปยัง OPD ก็ได้ความว่า ตกลงกันไว้ว่าจะจ่ายยาแบบ 14, 24 วัน (ตกลงกะใครฟะ?)

เลยต้องจ่ายยา ประมาณ 112 , 168 เม็ด ให้คนไข้....แมร่ง

ปวดประสาท เพราะต้องคอยระวังว่าจะผิดจำนวนหรือเปล่า เดี๋ยวคนไข้มาด่าอีกว่าให้ยาไม่ครบ

บอกได้คำเดียว......เซ็ง เซ็ง

ร้อน ร้อน ร้อนแล้วจ้า

โหย ร้อนๆ......จะเริ่มหน้าร้อนอีกแล้วครับท่าน

ดีอยู่หน่อยที่ได้ไปทะเลมาเมื่อคราวก่อน


คราวนี้ก็มีแผนจะไปเที่ยวกันอีกแล้ว


...แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแทนที่จะไปเที่ยวทะเล หรืออะไรที่มันเหมาะกะหน้าร้อน


กลายเป็นจะไปเที่ยวกันในแอ่งกระทะ (ในเรื่องเพชรพระอุมา) ที่ร้อนสุดๆ ที่สังขละบุรี เมืองกาญจน์


ดีที่จุ๋ย คนต้นคิด จะขับรถไปเองนะเนี่ย


ถ้าให้เราขับ ก็กะว่าจะพาหลงไปแถวระยอง หรือตราดแทน


ก็แหม..ถ้าไม่ over heat เหมือนตอนเด็กที่ไปลำปางแล้วอยู่ๆ ก็มีผื่นขึ้นเต็มตัวแบบฉีดยาก็เอาไม่อยู่ จนหมอต้องบอกให้แม่พากลับนครปฐม ก็คงดีหรอก


ขนาดอยู่บ้าน คุณหมายังร้อนอย่างนี้เลยอ้ะ.........

ได้ขึ้นปกนิตยสารแระ

หันไปบ้าเล่น Hi5 อยู่พักใหญ่ จนไปเห็นว่าเจ้าโอมเจอเวปที่เอารูปตัวเองขึ้นปกนิตยสารดังๆ ได้

เลยบอกให้อ๋อยลองทำมั่ง เพราะคอมเรากว่าจะโหลดได้แต่ละทีรอนานเป็นชาติ

อ๋อยก็จัดให้เร็วทันใจ มีภาพหมู่อยู่บนปก Sexy ส่วนรูปเดี่ยวของเราได้ขึ้นปก Cosmopolitan

เลยมีอานิสงค์ไปถึงจุ๋ยที่ได้ขึ้นปก Maxim กะเขาด้วย (หลังจากขึ้นปก FMP กับเอ๋เมื่อปีที่แล้ว..ฮี่ ฮี่)

งานแต่งเจี๊ยบ 9 มี.ค. 51

ว่าจะเขียนลงบล๊อคตั้งนานแล้วแต่ก็มีงานโน่นนี่มาแทรกซะเรื่อย เลยปล่อยไว้จนลืม

จนเห็นอ๋อยสร้างบล๊อคใหม่ เขียนแล้วเขียนอีกโน่นแหละ ถึงได้นึกขึ้นได้ว่าตูเองก็ยังไม่ได้อัพนี่หว่า

งานนี้โต๊ะเรานั่งกัน 9 คน เกือบเต็มโต๊ะ มีเรา หมอปุ้ม โอ๋ ออย พี่ปุ๊ย พี่เอนก พี่นะ ซิ้ม และน้องพิม

อาหารวางปุ๊บ ก็หมดปั๊บ ขนาดหาเรื่องมาคุยกันกะว่าคงมีคนเผลอบ้างล่ะ

แต่ปรากฎว่า คุยกันแบบมือนึงถือตะเกียบไปด้วยมันก็เลยไม่มีใครยอมใคร

จนถึงของหวานร้อนจานสุดท้ายก็ยังมีรายการพรึ่บเดียวหมดเหมือนจานก่อนๆ

ได้แต่ทิ้งท้ายกันก่อนกลับว่า งวดหน้า (ไม่รู้งานใคร) เราแยกนั่งกันคนละโต๊ะเหอะ

Death Note สมุดโน๊ตกระชากวิญญาณ(รัก)

เห็นว่าหนังโรงออก Death note ภาค L ออกมาฉาย ก็เลยเกิดคำถามว่า เรื่องนี้มันมีอะไรดีฟะ?

จากนั้นก็ไปเช่าการ์ตูนมาอ่าน แต่เจ้ากรรม ที่ร้านหนังสือดันมีแต่เล่ม 1 แล้วก็ไปโผล่เล่ม 10 โน่น (น้องคนให้เช่าบอกว่าเล่มอื่นหายหมดเรยพี่)

เอาก็เอา อ่านเล่ม 1 เล่มเดียวก็ได้ เห็นว่าลายเส้นใช้ได้ และสำนักพิมพ์เนชั่น แปลดีอ่านรู้เรื่อง

พอได้อ่านจริงๆ จะบอกว่าสนุกมากก็คงไม่ถูกนัก เพราะอ่านแล้วมีความรู้สึกร่วมว่า ตัวเอกทำแบบนี้ถูกต้องแล้ว จริงหรือ?

และถ้าเราเป็นตัวเอก จะทำแบบนี้ด้วยป่าว? (คำตอบคือทำอ่ะ...แย่ๆ)

เพราะฉะนั้นก็เลยเกิดความรู้สึกอย่างรุนแรงว่าอยากติดตามต่อ ว่าจะเป็นไงต่อไป

มีเหยื่อให้ไถ VCD มาดู 2 เจ้าด้วยกัน คือ อ๋อย กะ โอม

ไม่นึกว่าจะได้น้ำใจจากทั้ง 2 เจ้ามาคนละ 4 แผ่น (ทุกทีจะปิ๋วหรือลืมกันซะมากกว่า)

แต่ก็ยังไม่ได้ดูจนบัดนี้..........

เพราะช่วงที่ผ่านมานอกจากเนตที่ห้องยาจะเสียจนไม่ได้เล่นไปพักใหญ่แล้ว

ยังไปโน่นไปนี่ กลับบ้านดึกเกือบทุกวัน แถมยังพาพรรคพวกไปลันล้ากันที่เกาะทะลุกันมาอีกต่างหาก

กลับจากเกาะทะลุก็มีประเด็นจะเปิดร้านของเจ้าโอมเข้ามาแทรก ทั้งไปช่วยดูทำเล (พร้อมช่วยต่อราคา) และไปหาซินแสดูฮวงจุ้ย

พูดถึงซินแส ไหนๆ ก็ไปแล้ว เลยดูดวงตัวเองไปด้วยซะเลย

ซินแสยังอุตส่าห์ให้กำลังใจว่า (คง) ได้แต่งภายใน 5 - 6 ปีนี้แหละ แต่ยังบอกให้เซ็งว่าช่วงที่ผ่านมาก็มีเข้ามานี่...นึกไม่ออกเหรอ

นั่งนึก นอนนึก ตะแคงนึก ก่ายหน้าผากนึก.......ไม่เห็นมีเลยอ่า.........

หรือว่าตูโง่จนไม่รู้ว่าใครมาจีบบ้าง -_-'

อ้อ ...แล้วก็เช่านิยายมาอ่าน ไม่ค่อยสนุกแต่ก็มีเรื่องตัวกามเทพมาเกี่ยวในเรื่อง

เลยคิดเอาเองว่า ถ้าเปลี่ยนจาก Death note เป็น Love note บ้าง

.......ตูจะเขียนใส่ให้สนุกไปเรย....ฮี่ ฮี่................

หมายเหตุ นานๆ อัพบล๊อครวมหลายๆ วันอย่างนี้มันก็มั่วดีเนอะ

Valentine's tag

1. ถ้าไม่เลือกสีชมพูเป็นสีของวันแห่งความรัก แล้วจะเลือกสีอะไรดี และทำไม
สีแดง เพราะเป็นสีโปรด...ม่ายช่าย เพราะเป็นอีกสีของความรัก รุนแรง เร่าร้อน และพร้อมจะเผาผลาญคู่รัก (ให้พวกมันกลายเป็นจุลไปยิ่งดี...อิจฉาเฟ้ย)

2. นิยามความรักฉบับของตัวเองมาซัก 3 ข้อ และอธิบายสั้นๆ
1. เข้าใจ – ความรักความเข้าใจมันก็มาพร้อมๆ กันน่ะแหละ ถ้าไม่เข้าใจแล้วรักมันก็เป็นแค่ความหลงเท่านั้น
2. ปกป้องคุ้มครอง – ไปติดใจนิยายที่ประดาพระเอกสุดเก่งทั้งหลายเค้าดูแลปกป้องนางเอก ก็เลยอยากให้ความรักของตัวเองเป็นแบบภาวะที่ต้องพึ่งพาอาศัยบ้างอ่ะ
3. ความสุข – เพราะความรักเป็นความสุข ถ้ารักอย่างมีสติ ปรารถนาให้คนที่เรารักเป็นสุข “ไม่มีอะไรที่ดีไปกว่า ของรักของเราอยู่ในที่สูงและปลอดภัย – ทมยันตี” ตอนนี้ตัวเองก็อยู่บนที่สูง (คาน) และ (หน้าตา) ปลอดภัย....ฮี่

3. ในวันแห่งความรักที่จะมาถึงนี้จะโทรไปบอกรักใครเป็นคนแรก และเพราะอะไรถึงเลือกเค้าคนนี้
โห...คงมีคนให้โทรหรอก...หนุ่มจะโทรมาหาในวันนั้นยังไม่มีเลยม้าง...เศร้า

4. ถ้าจะต้องซื้อของขวัญ 1 ชิ้นให้กับคนที่เรารักจะซื้ออะไรให้ดี และเพราะอะไรถึงเลือกของขวัญชิ้นนี้ให้
ก็ต้องให้..ในสิ่งที่เขาอยากได้ ถึงจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด (ถ้ามีปัญญาซื้ออ่ะนะ)
แต่ของขวัญสำหรับวาเลนไทน์แรก (และแฟนคนแรก..เมื่อปูนนี้) คงจะเป็นสิ่งของที่เป็นรูปหัวใจ แทนหัวใจของเรามอบให้อ่ะ (น้ำเน่าไปป่าวเนี่ย)

5. ถ้าให้เลือกว่าในวันแห่งความรักจะไปเดทกับใครก็ได้ จะเลือกไปเดทกับใคร
ขอนอนอยู่บ้าน และเล่นกับหมา ไม่ต้องไปทำงานซักวันได้มั๊ย
แต่ถ้าจะออกไปเดทจริงๆ ขอไปกับซุนโงกุน (มีลูกเมียแล้วก็ไม่เป็นไร) จะได้ขี่หลังบินรอบโลก และกินไม่อั้นตามโงกุนอ่ะ...ฮี่ ฮี่

น้องหมา ซ่ากำลัง2

เจ้าหมา 2 ตัวเริ่มคุ้นกับบ้านใหม่แล้ว

และก็มีชื่อใหม่ (อีกครั้ง) ว่า มอม - แมม

หลังจากที่พ่ออุดรั้วจนมัน (คง) มุดออกไปไม่ได้ ก็ปล่อยให้วิ่งเล่นกันในบ้านตามสบาย

วิ่งไปวิ่งมา ตามพ่อไปช้อนปลาในกระชังหน้าบ้าน จนตกน้ำ!!

ทีแรกพ่อก็ไม่เห็น เพราะต้องหิ้วปลากลับเข้ามาในบ้าน ได้ยินแต่เสียงดัง "ตุ๋ม"

มองไปทางลูกหมา ...เหลืออยู่ตัวเดียว -_-'

อีกตัวลงไปตะกายอยู่ในน้ำ ต้องไปช้อนขึ้นมา..เหมือนปลา

แต่ยังไงก็ไม่เข็ด หลังจากนั้นก็ยังซนกันได้เหมือนเก่า

ยิ่งตอนที่เราอยู่บ้าน ยิ่งเห็นกันไม่ได้ ต้องมาตะกาย เลียทำความสะอาดให้ทั่วตัว ทั้งหน้าตา หัวหู

จับได้ตัวหนึ่ง อีกตัวก็มาทำหน้าที่แทน.....เฮ่อ

เอาพฤติกรรมไปฟ้องพี่ปลา เจ้าของเก่า ตบท้ายด้วยการบอกว่า "หัดว่ายน้ำให้มันแล้วนะพี่"

ทุกคนเอาแต่หัวเราะ แล้วก็บอกว่า หมามันก็นิสัยเหมือนคนที่จับมาอ่ะแหล่ะ......แป่ว

พาสปอร์ตใหม่ กะใจดวงเดิม

ตั้งชื่อแนวละครเกาหลีอีกแระ แต่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับละครเกาหลีเลย นางเอกไม่ได้ตายตอนจบ พระเอกไม่ได้พลัดพรากจากนางเอกมาหลายปี ฯลฯ

แค่วันนี้ต้องลาครึ่งวันและแหกขี้ตาตื่นพาแม่ และมีอ๋อยไปด้วย ไปทำ e-passport กันถึงกระทรวงวัฒนธรรมโน่น

ดีที่ไปแต่เช้าไม่เจอรถติด ไม่งั้นอาจจะมีเฉี่ยวชนได้ เพราะขับเอง และขับช้าไม่เป็น !!

ขับไปพลางก็คอยดูว่าอ๋อยจะนั่งน้ำลายฟูมปากเหมือนเจ้าฟัก-แฟงที่นั่งมากับรถเมื่อ 2 วันก่อนหรือเปล่า

ขนาดมาแต่เช้ายังได้คิวที่ 27 - 28 โน่น กว่าจะทำเสร็จก็ 9.30 แต่ก็ถือว่าเร็วแล้วล่ะ

รูปถ่ายติด passport งวดนี้ดูไม่จืดอีกตามเคย มีดีอยู่อย่างเดียวคือ ส่วนสูงเพิ่มขึ้น 2 ซม. (หัวฟูก็ดีตรงเนี้ย)

คราวนี้กะจะพาคุณนายสุนีย์ไปเที่ยวเมืองจีน ให้คุยกะชาวบ้านได้ว่าตูก็ไปเที่ยวเมืองนอกมาเหมือนกันเฟ้ย

นาน น้าน จะกตัญญูกะบุพการีซะที ^_^

ต้อนรับสมาชิกใหม่

ตอนนี้ที่บ้านมีสมาชิกใหม่ 2 ตัวด้วยกัน

เป็นน้องหมาบางแก้วพันธุ์ทางตัวเมีย อายุ 3 เดือน

พี่พยาบาลที่ รพ.ให้มา หลังจาก (อ้อนวอน)ขอมาเมื่อ 2 เดือนที่แล้ว

จริงๆ กะจะให้น้องชาย 1 ตัว แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ เอาหมดเลย 2 ตัวก็แล้วกัน

ทีแรกแม่ตั้งชื่อไว้ว่า ตาล กะ ตุ่น (ส่วนที่เราตั้งชื่อก็มี หอยลาย - หอยแมงภู่, สร้อยฟ้า - ศรีมาลา ฯลฯ ...แน่ใจนะว่าชื่อหมา)

แต่สงสัยจะเรียกยาก แม่เลยเปลี่ยนภายใน 24 ชั่วโมงเป็น ฟัก - แฟง

คาดว่าหมามันคงงงๆ อยู่ ว่าตกลงชื่ออะไรแน่ เพราะทุกคนเรียกตามใจฉัน

ส่วนเราจำตัวหมาไม่ได้ เลยเรียกตามสีปลอกคอ คือ เขียว - แดง -_-'

ที่แน่ๆ คือมันซนสุดๆ เลี้ยงได้ 2 วัน ตัวเราลายเป็นแตงไทยเลย (โดนข่วน)

ไม่รู้ผูกใจเจ็บตอนไปรับมันมาหรือเปล่า ที่จริงก็ไม่ได้ขับเร็วอะไรนะ แต่มาถึงบ้าน ทั้ง 2 ตัวน้ำลายฟูมปาก มีอ้วกนิดหน่อยอีกต่างหาก

1 - 3 ก.พ. 51 ไปทำบุญที่ลำปางมา

ปีนี้เปิดศักราชมาก็ได้ขับรถไกลเลย (ที่จริงปีที่แล้วไปก่อนช่วงนี้ และไปถี่ด้วย)

ไปทำบุญครบวันตาย 1 ปีให้น้านิด

คราวนี้พ่อไว้ใจ ให้ขับไปกับแม่ 2 คน หลังจากไปเช็คสภาพรถ (ที่จ่ายไปแค่ 290 บาท ไม่เหมือนโตโยต้าของบางคน..ฮี่ ฮี่) จนพร้อมก็เดินทางได้

เมื่อปีที่แล้วขับไปหลายครั้ง คราวนี้เลยแม่นมากเรื่องเส้นทาง (แต่ยังหลับตาขับไม่ได้นะ) ปั๊มน้ำมันอยู่ตรงไหนบ้าง

แต่งวดนี้เห็นแล้วก็ใจหาย เพราะปั๊มรายทางปิดไปหลายปั๊ม รวมทั้งบางจากที่เราชอบแวะกินข้าว (แต่ไม่เติมน้ำมัน) ที่ร้านนัดโภชนา นครสวรรค์

เลยไม่ประมาท เติมน้ำมันจนเต็มถัง และก็ไม่รอให้น้ำมันจะหมดไม่หมดแหล่เหมือนก่อน

คุณนายสุนีย์ยื่นคำขาดว่าไม่ให้ใช้บัตรเครดิตเติมน้ำมัน เลยต้องพกเงินไปเยอะหน่อย

ระหว่างทางยังเจอฝนตกหนัก ขนาดต้องเปิดไฟวิ่งอีกต่างหาก ทางด้านน้องชายที่มาจากโคราช ใช้เส้น จ.เลย ก็เจอมาเหมือนกัน

โดนเรียกตรวจใบขับขี่พร้อมทั้งสั่งสอนว่าอย่าขับเร็วสิครับ แค่หนเดียวเอง (ทุกทีโดน 4 หน ไป 2 กลับ 2) เพราะงวดนี้เป็นเด็กดีขับแค่ 110 ไม่เหยียบ 130 - 140 เหมือนก่อน

ขับไม่เร็วก็ประหยัดน้ำมันได้อีกระดับหนึ่งเหมือนกัน

ยังยิ้มให้กล้องตรวจจับความเร็วตอนขากลับที่ จ. ตากเลย (แต่ลืมชู 2 นิ้วด้วยสิ)

คราวนี้ลุงหาวัดให้พวกเราทำบุญเป็นคนละวัดกับที่ทำบุญ 100 วัน

ชื่อวัดสิงห์ชัย อยู่ข้างบ้านเก่าที่แม่เคยอยู่กับตายายก่อนแต่งงาน

ตอนเรายังเด็กก็ยังจำได้ว่าไปหลายครั้งอยู่

และก็ติดใจสิงห์ (ที่ไม่คล้ายสิงโต) หน้าวัด ที่เป็นศิลปะทางเหนือ แต๊ๆ

คราวนี้เลยถ่ายรูปมาด้วย

พูดถึงบ้านที่วัดสิงห์ชัย เมื่อก่อนผู้คน รวมทั้งลูกพี่ลูกน้องเราที่เป็นผู้อาศัย เรียกบ้านหลังนี้ว่า "บ้านผีสิง"

เนื่องจากอยู่ข้างวัด 1 และมีประวัติอันยาวนาน 1

และสำหรับเราเองที่อายุยังไม่ถึง 8 ขวบ ก็มีประสบการณ์ทางวิญญาณ? หนแรกก็ที่บ้านนี้แหละ

จะเรียกว่าโดนผีหลอกก็ไม่ถูก เรียกว่าทักทายน่าจะเหมาะกว่า เพราะรู้สึกว่ามีใคร (ทั้งที่ไม่มีใคร) มาตบที่บ่า ตอนที่ให้ลูกพี่ลูกน้องแบกขึ้นหลัง (จะเห็นว่าเด็กขนาดที่คนแบกได้) ขึ้นบันไดบ้านไปชั้นบน

พอโวยวายสติแตก ก็มีคนปลอบว่าสงสัยคุณตามาทัก....

ก็เลยหายกลัว? แต่ก็ไม่กล้าขึ้นบันไดคนเดียวอีกเลย

หลังจากนั้นก็ยังไปอีกหลายหนตอนปิดเทอม แต่จำไม่ได้แล้วว่าเจออะไรอีกหรือเปล่า

พอไปงวดนี้..เห็นตรงที่เคยเป็นบ้านเก่า กลายเป็นอาคารพาณิชย์แล้วก็ปลง

ปล่อยให้อารมณ์คนแก่เข้าครอบงำอยู่พักนึงว่า ที่ตรงนี้ เมื่อก่อนมีบ้าน มีต้นไม้ และหลายๆ อย่างที่พอจำได้ และเคยมีเรา (ที่น้ำหนักน้อยกว่า 30 กิโล) วิ่งเล่นอยู่ ...เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว

เหมือนกับราคาน้ำมันที่เคย 14 บาท/ลิตร... เดี๋ยวนี้ก็ไม่มีแล้ว

หักมุมจบเกินไปมั๊ยเนี่ยเรา ^-^

10 Tag รูปที่บ่งบอกความเป็นคุณ

1. คนปีขาลนั้นเกิดมาเป็นผู้นำ ชอบเสี่ยง กล้าทำตามความเชื่อของตนเอง


2. กล้าแสดงออก มั่นใจในตัวเอง บางครั้งก็มั่นใจเกินไป

3. เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ แม้จะดูเห็นแก่ตัวไปบ้างในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่จริงๆ ก็ใจกว้างไม่เบา

4. ถึงจะมีบุคลิกน่าเกรงขาม แต่ก็ตื่นตัวอยู่เสมอ เฮฮา ร่าเริง

5. ชอบอยู่ในหมู่เพื่อนฝูง

6. คิดว่าตัวเองโชคดี และมีโชคมาเยี่ยมเยียนสม่ำเสมอ

7. ชอบการท่องเที่ยว โดยเฉพาะทางน้ำ

8. ชาวปีขาลรักการผจญภัย ชอบความตื่นเต้น ชอบเสี่ยง แต่มักทำก่อนคิด และเป็นคนอารมณ์ร้อน

9. คนที่เกิดวันอังคารในเดือนเมษายนหรือพฤศจิกายนจะมีความคิดสร้างสรรค์ที่โดดเด่นมาก (ในแบบแปลกๆ)

10. ชอบให้คนอื่นยอมรับ เป็นที่สนใจ และชอบให้คนดูแลเอาใจ

งานแต่งเอก 18 ม.ค. 51

อุตส่าห์ลงทุนแหกค่ายดูงานพิษณุโลก - แพร่ ของ สสจ. นครปฐม กลับมาร่วมงานแต่ง

ปีนี้เพื่อนเราขายออกเป็นคู่ที่ 2 ภายในเดือนเดียว

เหมือนกับจะบอกว่าวัยปูนนี้แล้ว ถ้าเลยช่วงงานไปก็คงจะเหลือไปอีกหลายๆ ปี

...เอ้า ไม่ว่ากัน....

ที่จริงเอกเนี่ยเป็นเพื่อนใหม่ เพราะตอนเรียน ก็เรียนกันคนละห้อง บังเอิญได้ไปเที่ยวด้วยกันตอนหลังๆ นี่เอง

อาศัยว่าเรียน พ.ป. มาด้วยกัน เลยคุ้นเคยกันง่าย

เพื่อนเภสัชถามว่า (ยัง)ไปรู้จักกับชาวบ้าน (6/4)เขาด้วยเหรอ?

บ่อยเข้า..ตอบจนเริ่มเซ็ง เลยบอกว่าตูย้ายห้องแล้วเฟ้ย

เพราะรู้สึกว่าติดต่อกับ 6/4 พ.ป. มากกว่าห้องตัวเอง (6/2) ซะอีก

ไปงานแต่งชาวบ้านเขา (เป็นแค่แขก) ก็ยังรู้สึกดีนะเนี่ย...มีเรื่องมงคลตั้งกะต้นปี



อ้อ ใบเซียมซีหลวงพ่อพุทธชินราชว่าไว้

"ใบที่เจ็ดได้ โฆษกกุมาร

ถูกรุกรานผลาญชีพอยู่ข้างหลัง

กุศลกู้ชูไว้ได้ประทัง

มาภายหลังสวัสดีมีโชคชัย

ถูกใบนี้ที่เผดิมก็เริ่มร้าย

แต่ตอนปลายสิ้นทุกข์สิ้นสงสัย

ถามคนเจ็บคนไข้พลันหายไป

สิ้นโรคภัยสิ้นทุกข์มีสุขอนันต์

ถามเรื่องถ้อยร้อยความไม่ลามเกิด

เชื่อใจเถิดชนะแน่ไม่แปรผัน

ถามของหายจักได้มาเร็วพลัน

ถามถึงคู่ชีวันนั้นยั่งยืน เอยฯ"



ตอนสุดท้ายนี่ไม่เข้าใจอ่ะค่ะหลวงพ่อ -_-'

งานแต่งกวง 11 - 12 ม.ค. 51

วันนี้ต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้า (ตี 4) ไปร่วมทำบุญเลี้ยงพระงานแต่งเสี่ยกวงที่ ร.พ. สงฆ์

ติดรถเอก เปี่ยมไปตั้งแต่ตี 5 นี่ถ้าไม่มีคนพาไปไม่ได้ไปนะเนี่ย

เพิ่งรู้ก็คราวนี้แหละว่าทาง ร.พ. สงฆ์ มีสถานที่จัดงานทำบุญเลี้ยงพระด้วย

เป็นอะไรที่สะดวกดี เพราะทุกอย่างเตรียมไว้พร้อม รวมทั้งพระด้วย

ไปถึง 6 โมงเช้า เจอแต่เจ้าบ่าว เจ้าสาวยังมาไม่ถึง เลยอำเจ้าบ่าวว่าถ้าเจ้าสาวมาไม่ทันจะเสียบ..ทำเอาเจ้าบ่าวทำหน้าสยอง

มีคู่แต่งงานทำบุญพร้อมกันวันนี้ 6 คู่ด้วยกัน และที่ทำเอาอมยิ้มเวลามาถึงก็คือชุดบ่าวสาว (โดยเฉพาะเจ้าบ่าว) มาแพทเทิร์นเดียวกันหมด

คือชุดสีเหลืองนวล เจ้าบ่าวจะมีผ้าพาดไหล่ อดแซวไม่ได้ว่าเนี่ยยูนิฟอร์มเจ้าบ่าวป่าวฟะ?

หลังเลี้ยงพระเสร็จก็แยกกันไปตามห้องที่จัดไว้ส่วนตัว เพื่อรด เอ๊ย หลั่งน้ำพระพุทธมนต์ให้บ่าวสาว

จากนั้น...แก้งค์บ้ากล้องชาวเภสัช (ฝ่ายเจ้าบ่าว) ก็ถ่ายรูปกันอย่างเมามันเช่นเคย ลืมแก้งค์ทันตแพทย์ (ฝ่ายเจ้าสาว) ซะสนิท -_-'

สรุปเหตุการณ์ปี 50 ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ทุกๆ ท่าน ปีนี้ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ สมปรารถนาในทุกสิ่งนะคะ

มาดูเหตุการณ์ที่ผ่านมาในชีวิตเจ้าของบล๊อคในช่วงปี 50 ที่ผ่านมากันดีกว่าค่ะ

เดินทางไกลแบบขับรถเอง 4 ครั้ง
- ขอนแก่น 7 – 13 ม.ค. 50
- ลำปาง 2 ครั้ง 27 – 29 ม.ค.50 , 5 – 7 พ.ค. 50
- นครราชสีมา 24 – 25 ก.พ. 50

เที่ยวทั่วไทย ไปทั่วโลก 8 ครั้ง
- ปราณบุรี 16 – 18 มี.ค. 50
- เกาะกูด 6 – 8 เม.ย. 50
- ชะอำ 29 เม.ย. 50
- ดรีมเวิร์ล 7 ก.ค. 50
- ดูหิ่งห้อยที่อัมพวา 8 – 9 ก.ย. 50
- OD แก่งกระจาน 27 – 28 ต.ค. 50
- กระบี่ 16 – 18 พ.ย. 50
- เวียตนาม 1 – 10 ธ.ค. 50

งานแต่ง
- โอ๋ พงศขจร 5 ก.พ. 50
- น้องชาย 25 ก.พ. 50
- หมวยเล็ก 31 มี.ค. 50
- เปิ้ล 17 มิ.ย. 50

งานเศร้า
- น้านิดเสีย 23 ม.ค. 50

อื่นๆ
- ปี 50 ที่ผ่านมานับว่ามีโชคพอสมควร จับฉลากในงานประชุมวิชาการได้รางวัลมาถึง 2 ครั้ง และยังได้ตั๋วคอนเสริตเรนอีกต่างหาก
เดือนตุลาได้ขั้นพิเศษเพิ่มด้วย และหนี้ที่กู้สหกรณ์ ร.พ.มาก็ใช้หมดซะที

หมายเหตุ ยอดผู้ชายยกมาจากปี 49 = 0 และยอดยกไปปี 51 ก็ยัง = 0 เหมือนเดิม T-T

Tag ของขวัญปีใหม่

ได้รับ Tag อีกแล้วครับทั่น คราวนี้เข้ากับเทศกาลมาก

ให้เลือกของขวัญปีใหม่ 5 ชิ้น สำหรับ 5 คนที่จะให้ จะเลือกอะไรให้ดีและทำไมถึงเลือก

เลือกบุคคลระดับโปรตอนและอิเลคตรอน K-shell มาเลยนะเนี่ย เพราะพอจะรู้ว่าอยากได้อะไรกัน แต่ส่วนใหญ่จะได้ปฏิทินที่มีรูปเราเป็นของขวัญปีใหม่กันทั้งนั้น (ยัดเยียดกันเห็นๆ) แต่ถ้าของที่คิดจะให้อาจไม่มีจริง หรือไม่คำนึงถึงราคาจะเป็นดังนี้

1. พ่อกับแม่

ปีนี้ให้พ๊อคเกตมันนี่ไปจำนวนหนึ่ง (เท่าเมื่อปีที่แล้ว ไม่มีเลื่อนขั้น) แต่ของที่อยากให้จริงๆ คือ ซื้อทัวร์พาไปไหนซักที่นึง คงต้องไปให้ครบทุกคนในครอบครัว รวมน้องชายด้วย พ่อแม่จะได้ตื้นตันมีลูกพาไปเที่ยวพร้อมหน้า

2. น้องชาย

ไม่เคยให้อะไรมันเลยตอนปีใหม่ หลังจากที่มันทำหน้ายู่ยี่ตอนได้รับ ส.ค.ส.จากเราตอนเด็กๆ จะมีให้ก็ตอนวันเกิดไม่กี่ครั้ง ถ้าจะให้ของปีใหม่ที่มันอยากได้ล่ะก็ เอาไปเลยรถใหม่ป้ายแดง เพราะเห็นบ่นอยากได้ มีข้อแม้ว่าจะเป็นจริงได้ก็ต่อเมื่อพี่สาวมันถูกรางวัลซัก 100 ล้านก่อน

3. อ๋อย

คงไม่มีอะไรถูกใจไปกว่า หายีราฟซักตัว มาให้เลี้ยงดูไปตลอดชีวิตอ่ะม้าง

4. จุ๋ย

ของที่คิดจะให้ก็หุ้นกับอ๋อยให้ไปแล้วตอนวันเกิด ถ้าให้ของที่เจ้าตัวอยากได้และเราเองมีเหลือเฟือก็นี่เลย วันหยุดพักร้อน 60 วันรวด

5. อ.ธวัชชัย

ถ้าจะให้ของถูกใจสงสัยจะเป็นพืชค้นพบใหม่ที่มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาเต็มไปหมด (จริงๆ อยากให้หัวแมนเดรกนะเนี่ย) แต่จะให้ดีต้องไปเป็นลูกมือช่วยทำวิจัยด้วยนี่ดิ

Merry Christmas EVE

แสนสุขใจเมื่อวานได้หยุด 1 วัน เป็นครั้งแรกในรอบครึ่งปีเลยเนี่ย ที่อยู่บ้านได้ถึง 24 ชั่วโมง

ถ้าให้ถามว่าเลือกตั้งมีอะไรดีบ้าง คงได้ตอบว่าเนี่ยแหละ ได้วันหยุดมีค่า 1 วัน

ทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ แล้วก็หวังว่าจะได้ทำ music VDO ทั้งทริปกระบี่และเวียตนาม และเขียนบันทึกท่องเที่ยวเวียตนามให้เสร็จซะที

อดหลับอดนอนมาหลายคืน ตั้งแต่เตรียม present HA เสร็จแล้วก็เรียงรูปทั้ง 2 ทริป จนตาแฉะ และเป็นหวัดอีกต่างหาก

ไม่นับที่อยู่เฝ้าร้านแทนเจ๊ติ๋มทั้งเช้า เย็น ดึก

แถมเอารูปมาทำ VCD ที่ ร.พ. (เพราะโปรแกรมที่บ้านพังซะแร้ว) เครื่องที่ ร.พ. ก็ดันรวนซะอีก

วันหยุดที่มีเลยต้องลงโปรแกรมใหม่ Picture to TV เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ

แต่โอ้..แม่เจ้า ไม่นึกว่ามันใช้เวลาแปลงไฟล์เป็น VCD นานขนาด 5 ชั่วโมง ขนาดนี้ โปรแกรมที่เหลือ
อยู่ในวันหยุดเลยต้องเปลี่ยนเป็นอ่าน Harry Potter อย่างเมามันและรอเครื่องรันไปพลาง

..จนดึกดื่น...เหมือนโดนคำสาบสะกดใจของพ่อมด เราก็ยังนั่งตาค้างอ่านอยู่ (แต่ก็ไม่จบเพราะท้องเสียซะก่อน)

นี่ละหนอ 1 วันว่างของเรา -_-'